Ahuh, droevigheid sloop even binnen.

Ik was even in gedachten verzonken over hoe het hier geweest is, toen het me plotseling bekroop.
Het is hier echt de max geweest. Het klinkt oh zo cliché, maar het is echt onvergetelijk!
Ik zou het echt graag overdoen, en daar was ik nadat ik een maand hier zat al uit. Verder studeren zit er nog altijd dik in, en moest ik terug de kans krijgen, vertrek ik nog eens op Erasmus.

Het zuiden zegt me, eerlijk gezegd, niks en ik zou hoogstwaarschijnlijk terug voor het noorden kiezen. Ik heb het echt voor de Scandinavische landen. Ik zou best terug naar Helsinki willen komen… en mijn gedachten begonnen af te dwalen.

… ja, het is hier echt mooi en zalig om hier te vertoeven.
(ja, maar ge hebt het hier al allemaal al eens gezien, hé.)
… ah ja, maar ik kan wel andere dingen gaan bezoeken, ik kan meer van het land verkennen, bijvoorbeeld.
(ja, das waar, waarom niet.)
…
… waar zou ik dan op kot gaan zitten? oh, ik vraag dan gewoon dat ze mij hier terug zetten, hier zat ik echt goed!
(ahuh, maar dan is dat niet met dezelfde mensen.)
… ja, deuh… tuurlijk is da ni met dezelfde mensen!
(ja, nee, niemand is hier dan hetzelfde, die zijn hier dan niet meer…)
… ahuh, jaja, allemaal nieuwe mensen…
(ahuh, niet dezelfde mensen als nu, niet dezelfde mensen waar ge u nu mee amuseert, ni dezelfde vrienden.)
… hmm, niet dezelfde vrienden…
…
…jammer… kak, ik laat die in zekere zin echt achter dus…
…
…fuck, ik ga die echt missen…
(ahuh, terugkomen zou ni gewoon een kopie zijn.)
… ja, ‘t is al goe :-(
…